29-2-2016,
Tweede vlucht is van Istanbul naar Khartoum. Nu geen drank meer. Douane: 12 man, één man voor visumcontrole. Wel een relaxte sfeer.
1-3-2016 Khartoum
Met name in de soek wil men best graag op de foto, de mannen, we zien ook groepen vrouwen waarschijnlijk studentes.
Helaas de tent opzetten terwijl het donker wordt.
2-3-2016
De Soedanese muziek lijkt erg op Ethiopische, toch verrassend.
De weg is weer uitstekend, onderweg een stop voor kameel plus bereden ezel. verderop een bron helaas niet aan gedacht. Fool, feul.
Bonen als lunch. Er is ook nog een witte bonen variant die mogen we ook even proeven.
De Arabische vrouw van de koffie wil niet op de foto. (Eigenlijk laat ze me haar koffiespulletjes fotograferen, zonder haar).
Ik mag nog even sturen op de ferry.
We stoppen in de woestijn. Maar onze gids met chauffeur gaat wandelen, later blijkt hij er bang voor dat we wegzakken in het zand, onze chauffeur rijdt ondertussen rondjes.
3-3-2016 Soleb
Met name leuke dag in Dongola, mannen willen graag op de foto vrouwen niet. één moslim probeert me te bekeren zijn zoon wil wel op de foto, blauwe winkel.
De ochtend, eigenlijk nacht, is heftig door een zandstorm rond 4 uur (2 uur begonnen).
Mijn tent stort half in en ik krijg het benauwd. Uiteindelijk breek ik tent af met hulp van Marilou.
Daarna slaap ik nog wat In de auto, jeep, de zandstorm blijft duren tot ons vertrek.
9 uur 15: daarna naar Kawa. Eigenlijk is er niets te zien door de zandstorm. Foto van leegte.
Laatste stop in Soleb. Nubian House vlakbij de stempel van Agnathon.
Bijzonder dat er nog veel van over is, vaak zijn deze sterk verwoest
Helaas heb ik nog wel een behoorlijke last van een hoest (hiervan één week ziek geweest).
Vandaag is het wel duidelijk koeler dan de eerste dagen.
Één stop bij een soort Soedanese wegrestaurant. Er liggen een aantal kleden op de grond om te bidden en dat doet één man en een vrouw.
De meest gesluierde vrouw geheel in het zwart met zwarte handschoenen bid niet. Het klaargemaakte eten is behoorlijk goed.
Lunch in een restaurant met onder andere linzen en de bruine bonen, foto gemaakt.
4-3-2016 Soleb
We bezoeken eerst Sadinka, heeft wat eenvoudige zuilen.
Daar vlakbij Meritische piramides een groot kerkhof.
Een Franse archeoloog legt ons wat uit, is ook blij met een praatje want zit hier alleen.
Gaat ook mee naar Sai eiland. Eerst maken we een boottocht naar de andere kant van het eiland.
Daarop staat een ruïne van een Ottomaans en een stad. Ook Egyptische pilaren zijn er voor gebruikt.
Opvallend hoe weinig onze Soedanese gids weet zelfs de fransman weet veel meer.
Hier zitten meer archeologen en we spreken een Argentijns stel wat in één jaar van Alexandrië naar Kaapstad wil liften.
Terug met bootje en een poging de gouddevers te bezoeken we komen niet verder dan de securityman (Groene tent).
We mogen het stadje niet in. Bestaat uit bouwsels en tenten.
Ze zijn waarschijnlijk bang voor slechte publiciteit. Veel wapens en kinderarbeid vanaf 14 jaar. Ethiopiërs en Nigerianen schijnen het werk te doen.
Soedanezen doen liever het werk niet. Ik denk dat ze dus niet zo arm zijn.
De Fransman weet nog een mooi Nubisch huis (poort). De tweede auto volgt nog niet en hierna zijn we ze kwijt. Ze blijken in een Nubisch huis uitgenodigd te zijn.
Hij is wel eigenwijs deze chauffeur.
5-3-2016 bij Tombos
Door het dorp gelopen, meisje op foto.
Even nog naar de Soleb tempel.
Wat moeizaam vertrek naar rots bij zandduin Jebel Dosa.
Een eind gereden en we zijn in een mijnwerkenstad (goud). Officieel geen foto’s.
Koffie/ thee voor mij. De dames plassen in de doucheruimtes (wel wc neem ik aan) van de mijnwerkers.
Lunch in leuk dorp met weer heel aardige mensen. Zelfs bij de moskee wil men graag op de foto.
Uitstekende 3 Zuilen.
4 pond over Nijl met Turks fort. Bij derde cataract, naar boven klimmen.
Bij het water zit een Soedanese familie uit Khartoum. Ze bieden thee en gekruide vis aan.
Een vrouw wil op de foto.
We slapen niet bij een wegrestaurant, we nemen wel koffie.
Naar verdwaald beeld van Toetmosis 3, aparte tombes, hierna thee tegen zonsondergang.
Een slaapplaats gezocht, uiteindelijk vinden we nog een goede plek. Wel wat geklooi met de tent.
6-3-2016 Jebel Barkal (Djebel Barkal)
Markt in Kerma.
De Mensen zijn wat minder uitbundig maar willen wel net zo graag op de foto.
Ook vrouwen, met name de koffiejuffrouw is prachtig.
Een soort zigeunermeisje vraagt om een foto, niet, wel, ook haar huilende zusje moet eraan geloven.
Ze vraagt geld voor de bedelaar en als ik één pond pak dan grist ze die uit mijn hand!
Lange autorit, lunch met lever enzovoort.
Daarna lange ritme Karima.
De Nubian House valt niet tegen.
Ik krijg een eigen vrijstaande kamer vanwege mijn hoesten.
Ik heb al twee weken last van verkoudheid en snot In de longen.
Op de tweede dag in old Dangola zei onze gids dat de tombes die er gebouwd waren fout waren.
Nu is dat verboden. 400 jaar geleden waren ze nog niet zo ontwikkeld zegt hij. Blijkt hij toch wel fundamentalistische ideeën te hebben.
Verder is hij wel tolerant over andere godsdiensten.
Op de markt word ik ook nog gefotografeerd met Roy. Als we de foto te zien krijgen is die erg onscherp, vaag.
De kamer is warm, want de ramen moeten dicht voor de muggen.
Later doe ik ze toch open en met de fan aan valt het mee.
7-3-2016 Karima
Al om 9 uur weg.
El Kura King Tanwetamani, een mooie graftombe met schilderingen. Graf van moeder kunnen we niet bezoeken.
Ernaast graven van paarden en een tempel die twee jaar geleden ontdekt is.
Stukje verder versteend woud van 5000 jaar oud.
De Karima piramides zijn goed bewaard gebleven, wel veel graffiti.
Terug naar de markt van Karima. Ik krijg thee en koffie voor niets!
Ze merken nog op dat mijn sandalen uit Soedan komen. En ze vragen nog om bluetooth waarschijnlijk om de foto op te sturen
Hierna een lekkere lunch met onder andere aubergine salade.
‘S middags naar Jebel Barkal voor de tempel en museum.
Tegen zonsondergang de berg op, onze gids en Marielou gaan mee. Zo gebruik ik de wandelschoenen nog.
Mooi uitzicht over de Nijlvallei en Karima. Hiervoor nog zonsondergangfoto’s van de piramides, ze zijn mooi intact.
Tijdens de siesta lijkt het warmer dan voorgaande dagen. Op de markt weer veel mannen die op de foto willen.
Ook een jongen in een kraampje met een orthodox moeder. Mooi.
De gids bidt nog even en heeft daarvoor water nodig.
8-3-2016
Vandaag korte dag, dus er komen weddenschappen of we voor het donker onze tent kunnen opzetten. Dat lukt net.
Ik sta wel eerst in het uitzicht van Jasmine de assertieve Vlaamse…
Het is wel een mooie afgelegen plek.
Vanochtend een mooie markt met veel contact met locals bezocht. We hebben thee en koffie aangeboden gekregen.
Ook kamelenmarkt gedaan, geen problemen met foto’s.
De rest van de groep (!) is naar het politiebureau geweest. Omdat er iemand problemen met het fotograferen had.
Ik denk dat ze meer stiekem fotograferen.
Lunch bij een irrigatie onder afdak. Leuke mensen, een meisje haalt water. Daarna klooster waar we het rijke Soedanese gezin van gisteren tegenkomen.
Ze slapen in Meroe hotels. Wel weer een lange rit dus.
9-3-2016 ?
10-3-2016
Lekker vroeg op, 7 uur.
Waardoor ik prachtige foto’s van de piramides van Meroë kan maken.
Veel zandduinen, wel wat opschieten want ik wil ze allemaal voor vertrekken zien.
Vaak interessante reliëfs. Na ontbijt naar Shandy de gids c.s. doen boodschappen terwijl wij de markt opgaan.
Veel vriendelijke mensen weer.
Ineens begroet iemand me en zegt security ik loop mee en kom dan Anita en Jasmen tegen.
Door wat verwarring kan ik nog naar een koffietentje lopen, waar ik een koffie neem.
De dame wil niet op de foto maak wel wat opnames.
Als ik bij onze 4WD terug ben blijkt dat we naar het politiebureau moeten, eindelijk! (het hoort toch bij de Soedanervaring)
Het wordt wel serieus genomen, twee moeten hun foto’s laten zien. Roy en Iboya laten ze zien.
Bij Roy gaan ze terug tot de ijsfabriek. Ik verwacht die van mij te moeten laten zien maar dat is niet zo.
We zitten in een binnenplaats en de politieofficier begint mij te vragen of ik eerder in Soedan ben geweest,
Als ik dit ontken herhaalt hij de vraag hij gelooft me dus niet.
Hij vroeg eerst mijn beroep en dan ‘This is not your first time!’. Erg vreemde ervaring.
Het loopt dus nog met een sisser af.
Awad, onze gids, voor het eerst in korte broek gaat nu op zoek naar araki de alcoholische drank.
In een buitenwijk geeft hij een jongetje 50 pond maar die blijft lang weg. Later koopt hij het bij een man met Adidas muts.
Daarna komt de jongen toch met araki en nu hebben we 4 flessen!
We hebben twee dagen met één gedaan… Lunchstop hierna en het is een bakoven, 45 graden? De auto thermometer geeft 50 graden aan.
Na een tijdje nog maar twee streepjes. —
Ik zit trouwens nog steeds met een vervelende hoest. Dat komt nu waarschijnlijk door het stof.
Hierna Leeuwen tempel en Olifanten tempel bezocht.
We kunnen ook nog douchen in een soort ‘jeugdherberg’ waar net een grote groep archeologiestudenten aangekomen is.
Verfrissend is het water, wel vrij warm.
Tentje snel opzetten in de schemer, hoop gedoe met de haringen.
Net als in dit 4WD de hele avond Celine Dion.
Voor Awad onze gids was dit de eerste keer dat hij naar de politie moest…
Gisteren nog een drone gezien boven de piramides.
11-3-2016, Khartoum
Druk programma vandaag, eerst nog een tempel … Daarna een eind rijden voor koffiestop.
Vlak voor Khartoum kunnen we lunchen gelukkig maar want tussen één en 3 is alles dicht…
Vrijdagmiddag
Eerst naar hotel dan tombe van …
Daarna boot van Kitchener waar ook een autoshow is.
Hoogtepunt, derwisjen bezoeken, het voorprogramma met veel gezang en spel tussen goed en kwaad, o.a. een man met namaakgeweer.
Hierna 1 grote groep die zingt Allah en Allah geef goede gezondheid en ondertussen worden er andere teksten gezongen door een man met luidspreker.
Het is repeterend en brengt mensen in een soort roes.
Er wordt alleen niet zoveel gedraaid. Ik kan welmakkelijk foto’s maken maar dan word ik naar het midden verwezen. Als ik op de grond wil zitten na een tijdje komt er weer een security man op me af die wil dat ik wegga als anderen verzekeren dat ik mag blijven hoef ik alleen mijn schoen uit te doen.
Dineren aan de Nijl, het is wel één van de mindere maaltijden, gebakken kebab.
12-3-2016, vertrek naar huis
0:50 Anita heeft zich verslapen, op het vliegveld zijn 7 controles
één security check bagage
twee inchecken
3 exit papier en controle door beambten
4 paspoortcontrole bij mij aantekenen op exitpapier
5 security check
6 controle for the gate wachtruimte
7 paspoortcontrole voor instappen in bus
Ik spreek nog een Indonesiër die net uit gescholden was door een Engelsman van Soedanese afkomst die voor wilde dringen.
Vanaf de dinerplek nemen we een busje terug, ook een echte Afrikaanse ervaring ik zit opgevouwen achterin met geblindeerde ramen.
Op het vliegveld na één pakt een man met een beige blouse mijn koffer en loopt er mee naar de incheckbalie.
Blijkt personeel van het vliegveld te zijn verwacht ook geen fooi, uniek.
Awad heeft eerder nog gevraagd of ik mijn baard laat staan naar mijn werk. Ik denk dat ik dat maar doe.
Op het vliegveld chaotisch afscheid ik mis Anita.
Pa en ma zijn er niet. Maar het is ook pas 10.30u terwijl 14 uur In de papieren staat.
Ik bel ze dat ze niet meer hoeven komen.
Overvolle bus naar huis ov kaart doet het niet…
Ik droom ‘s nachts nog van hutjes in zandvlaktes met wat plantjes en een heldere sterrenhemel!
In mijn bagage ontbreekt mijn kapotte lens van 50 millimeter, gestolen.
Nawoord
Soedan heeft een erg vriendelijke bevolking, vaak zegt men gewoon welkom, één keer pakt iemand mijn hand om me te begroeten en begint een praatje.
Het heeft wel het weg van Syrië hopelijk loopt het er niet zo af…